terrincar
terrincarterrincar
(
ter·rin·car
ter·rin·car
)Conjugação:regular.
Particípio:regular.
verbo transitivo
[Portugal: Beira, Trás-os-Montes]
[Portugal: Beira, Trás-os-Montes]
Trincar (objectos duros) produzindo estalidos.
Secção de palavras relacionadas
