prantar
prantarprantar
(
pran·tar
pran·tar
)Conjugação:regular.
Particípio:regular.
verbo transitivo
1.
[Antigo, Popular]
[Antigo, Popular]
Pôr, plantar, colocar; dispor.
2.
[Antigo, Popular]
[Antigo, Popular]
Pagar; apresentar; satisfazer por direito.
Secção de palavras relacionadas