inorar
inorarinorar
(
i·no·rar
i·no·rar
)Conjugação:regular.
Particípio:regular.
verbo transitivo
1.
[Antigo, Popular]
[Antigo, Popular]
O mesmo que ignorar.
2.
[Popular]
[Popular]
Notar, estranhar; admirar-se.
Secção de palavras relacionadas
