embaular
embaularembaular
|a-u|
|a-u|
(
em·ba·u·lar
em·ba·u·lar
)Conjugação:regular.
Particípio:regular.
verbo transitivo
1.
Meter em baú.
2.
Pôr em lugar para não ser visto ou encontrado.
=
ESCONDER, OCULTAR
Secção de palavras relacionadas