biscatar
biscatarbiscatar
(
bis·ca·tar
bis·ca·tar
)Conjugação:regular.
Particípio:regular.
verbo intransitivo
1.
Viver de biscates ou de pequenos serviços remunerados não regulares.
2.
Fazer biscates.
=
SinónimoSinônimo geral:
BISCATEAR
Secção de palavras relacionadas