enfebrecer
enfebrecerenfebrecer
|cê|
|cê|
(
en·fe·bre·cer
en·fe·bre·cer
)Conjugação:regular.
Particípio:regular.
verbo transitivo
1.
Causar febre a.
verbo intransitivo
2.
Ser atacado de febre.
Secção de palavras relacionadas