Significado de abrenunciar-mo

    A forma abrenunciar-mopode ser [infinitivo de abrenunciarabrenunciar], [primeira pessoa singular do futuro do conjuntivo de abrenunciarabrenunciar], [primeira pessoa singular infinitivo flexionado de abrenunciarabrenunciar], [terceira pessoa singular do futuro do conjuntivo de abrenunciarabrenunciar] ou [terceira pessoa singular infinitivo flexionado de abrenunciarabrenunciar].

    Sabia que? Pode consultar o significado de qualquer palavra abaixo com um clique. Experimente!
    abrenunciarabrenunciar
    ( a·bre·nun·ci·ar

    a·bre·nun·ci·ar

    )
    Conjugação:regular.
    Particípio:regular.

    verbo transitivo

    Renunciar com terror e veemência. = ARRENEGAR, REPELIR

    etimologiaOrigem:latim abrenuntio, -are, renunciar.

    Secção de palavras relacionadas

    Esta palavra no dicionário

    abrenúncio | n. m. | interj.

    Ato ou efeito de abrenunciar....


    abrenunciar | v. tr.

    Renunciar com terror e veemência....

    A palavra "abrenunciar-mo" nas notícias



      Dúvidas linguísticas


      Na frase por defeito é esta a directoria, gostava de saber se o termo por defeito pode ou não ser utilizado. Fui corrigido por alguém que diz que o termo correcto é por omissão.


      Última crónica de António Lobo Antunes na Visão "Aguentar à bronca", disponível online. 1.º Parágrafo: "Ficaram por ali um bocado no passeio, a conversarem, aborrecidas por os homens repararem menos nelas do que desejavam."; 2.º Parágrafo: "nunca imaginei ser possível existirem cigarros friorentos, nunca os tinha visto, claro, mas aí estão eles, a tremerem. Ou são os dedos que tremem?".
      Dúvidas: a conversarem ou a conversar? A tremerem ou a tremer?