Conjugação do verbo:
substanciar
Indicativo
Presente
eu
substanciotu
substanciasele/ ela/ você
substancianós
substanciamosvós
substanciaiseles/ elas/ vocês
substanciamPretérito Perfeito
eu
substancieitu
substanciasteele/ ela/ você
substanciounós
substanciámosvós
substanciasteseles/ elas/ vocês
substanciaramPretérito Imperfeito
eu
substanciavatu
substanciavasele/ ela/ você
substanciavanós
substanciávamosvós
substanciáveiseles/ elas/ vocês
substanciavamPretérito Mais-Que-Perfeito
eu
substanciaratu
substanciarasele/ ela/ você
substanciaranós
substanciáramosvós
substanciáreiseles/ elas/ vocês
substanciaramFuturo
eu
substanciareitu
substanciarásele/ ela/ você
substanciaránós
substanciaremosvós
substanciareiseles/ elas/ vocês
substanciarãoConjuntivo
Presente
que eu
substancieque tu
substanciesque ele/ ela/ você
substancieque nós
substanciemosque vós
substancieisque eles/ elas/ vocês
substanciemPretérito Imperfeito
que eu
substanciasseque tu
substanciassesque ele/ ela/ você
substanciasseque nós
substanciássemosque vós
substanciásseisque eles/ elas/ vocês
substanciassemFuturo
se eu
substanciarse tu
substanciaresse ele/ ela/ você
substanciarse nós
substanciarmosse vós
substanciardesse eles/ elas/ vocês
substanciaremInfinitivo
Pessoal
eu
substanciartu
substanciaresele/ ela/ você
substanciarnós
substanciarmosvós
substanciardeseles/ elas/ vocês
substanciaremImpessoal
substanciar
Condicional
eu
substanciariatu
substanciariasele/ ela/ você
substanciarianós
substanciaríamosvós
substanciaríeiseles/ elas/ vocês
substanciariamImperativo
Afirmativo
substancia
tu
substancie
ele/ ela/ você
substanciemos
nós
substanciai
vós
substanciem
eles/ elas/ vocês
Negativo
não substancie
ele/ ela/ você
não substanciemos
nós
não substancieis
vós
não substanciem
eles/ elas/ vocês
Gerúndio
substanciando
Particípio Passado
substanciado