Conjugação do verbo:
sortir
Indicativo
Presente
nós
sortimosvós
sortisPretérito Perfeito
eu
sortitu
sortisteele/ ela/ você
sortiunós
sortimosvós
sortisteseles/ elas/ vocês
sortiramPretérito Imperfeito
eu
sortiatu
sortiasele/ ela/ você
sortianós
sortíamosvós
sortíeiseles/ elas/ vocês
sortiamPretérito Mais-Que-Perfeito
eu
sortiratu
sortirasele/ ela/ você
sortiranós
sortíramosvós
sortíreiseles/ elas/ vocês
sortiramFuturo
eu
sortireitu
sortirásele/ ela/ você
sortiránós
sortiremosvós
sortireiseles/ elas/ vocês
sortirãoConjuntivo
Presente
Pretérito Imperfeito
que eu
sortisseque tu
sortissesque ele/ ela/ você
sortisseque nós
sortíssemosque vós
sortísseisque eles/ elas/ vocês
sortissemFuturo
se eu
sortirse tu
sortiresse ele/ ela/ você
sortirse nós
sortirmosse vós
sortirdesse eles/ elas/ vocês
sortiremInfinitivo
Pessoal
eu
sortirtu
sortiresele/ ela/ você
sortirnós
sortirmosvós
sortirdeseles/ elas/ vocês
sortiremImpessoal
sortir
Condicional
eu
sortiriatu
sortiriasele/ ela/ você
sortirianós
sortiríamosvós
sortiríeiseles/ elas/ vocês
sortiriamImperativo
Afirmativo
sorti
vós
Negativo
Gerúndio
sortindo
Particípio Passado
sortido