Conjugação do verbo:
inumar
Indicativo
Presente
eu
inumotu
inumasele/ ela/ você
inumanós
inumamosvós
inumaiseles/ elas/ vocês
inumamPretérito Perfeito
eu
inumeitu
inumasteele/ ela/ você
inumounós
inumámosvós
inumasteseles/ elas/ vocês
inumaramPretérito Imperfeito
eu
inumavatu
inumavasele/ ela/ você
inumavanós
inumávamosvós
inumáveiseles/ elas/ vocês
inumavamPretérito Mais-Que-Perfeito
eu
inumaratu
inumarasele/ ela/ você
inumaranós
inumáramosvós
inumáreiseles/ elas/ vocês
inumaramFuturo
eu
inumareitu
inumarásele/ ela/ você
inumaránós
inumaremosvós
inumareiseles/ elas/ vocês
inumarãoConjuntivo
Presente
que eu
inumeque tu
inumesque ele/ ela/ você
inumeque nós
inumemosque vós
inumeisque eles/ elas/ vocês
inumemPretérito Imperfeito
que eu
inumasseque tu
inumassesque ele/ ela/ você
inumasseque nós
inumássemosque vós
inumásseisque eles/ elas/ vocês
inumassemFuturo
se eu
inumarse tu
inumaresse ele/ ela/ você
inumarse nós
inumarmosse vós
inumardesse eles/ elas/ vocês
inumaremInfinitivo
Pessoal
eu
inumartu
inumaresele/ ela/ você
inumarnós
inumarmosvós
inumardeseles/ elas/ vocês
inumaremImpessoal
inumar
Condicional
eu
inumariatu
inumariasele/ ela/ você
inumarianós
inumaríamosvós
inumaríeiseles/ elas/ vocês
inumariamImperativo
Afirmativo
inuma
tu
inume
ele/ ela/ você
inumemos
nós
inumai
vós
inumem
eles/ elas/ vocês
Negativo
não inume
ele/ ela/ você
não inumemos
nós
não inumeis
vós
não inumem
eles/ elas/ vocês
Gerúndio
inumando
Particípio Passado
inumado