Conjugação do verbo:
interrogar
Indicativo
Presente
eu
interrogotu
interrogasele/ ela/ você
interroganós
interrogamosvós
interrogaiseles/ elas/ vocês
interrogamPretérito Perfeito
eu
interrogueitu
interrogasteele/ ela/ você
interrogounós
interrogámosvós
interrogasteseles/ elas/ vocês
interrogaramPretérito Imperfeito
eu
interrogavatu
interrogavasele/ ela/ você
interrogavanós
interrogávamosvós
interrogáveiseles/ elas/ vocês
interrogavamPretérito Mais-Que-Perfeito
eu
interrogaratu
interrogarasele/ ela/ você
interrogaranós
interrogáramosvós
interrogáreiseles/ elas/ vocês
interrogaramFuturo
eu
interrogareitu
interrogarásele/ ela/ você
interrogaránós
interrogaremosvós
interrogareiseles/ elas/ vocês
interrogarãoConjuntivo
Presente
que eu
interrogueque tu
interroguesque ele/ ela/ você
interrogueque nós
interroguemosque vós
interrogueisque eles/ elas/ vocês
interroguemPretérito Imperfeito
que eu
interrogasseque tu
interrogassesque ele/ ela/ você
interrogasseque nós
interrogássemosque vós
interrogásseisque eles/ elas/ vocês
interrogassemFuturo
se eu
interrogarse tu
interrogaresse ele/ ela/ você
interrogarse nós
interrogarmosse vós
interrogardesse eles/ elas/ vocês
interrogaremInfinitivo
Pessoal
eu
interrogartu
interrogaresele/ ela/ você
interrogarnós
interrogarmosvós
interrogardeseles/ elas/ vocês
interrogaremImpessoal
interrogar
Condicional
eu
interrogariatu
interrogariasele/ ela/ você
interrogarianós
interrogaríamosvós
interrogaríeiseles/ elas/ vocês
interrogariamImperativo
Afirmativo
interroga
tu
interrogue
ele/ ela/ você
interroguemos
nós
interrogai
vós
interroguem
eles/ elas/ vocês
Negativo
não interrogue
ele/ ela/ você
não interroguemos
nós
não interrogueis
vós
não interroguem
eles/ elas/ vocês
Gerúndio
interrogando
Particípio Passado
interrogado