Conjugação do verbo:
constatar
Indicativo
Presente
eu
constatotu
constatasele/ ela/ você
constatanós
constatamosvós
constataiseles/ elas/ vocês
constatamPretérito Perfeito
eu
constateitu
constatasteele/ ela/ você
constatounós
constatámosvós
constatasteseles/ elas/ vocês
constataramPretérito Imperfeito
eu
constatavatu
constatavasele/ ela/ você
constatavanós
constatávamosvós
constatáveiseles/ elas/ vocês
constatavamPretérito Mais-Que-Perfeito
eu
constataratu
constatarasele/ ela/ você
constataravós
constatáreiseles/ elas/ vocês
constataram
constatáramos
Futuro
eu
constatareitu
constatarásele/ ela/ você
constataránós
constataremosvós
constatareiseles/ elas/ vocês
constatarãoConjuntivo
Presente
que eu
constateque tu
constatesque ele/ ela/ você
constateque nós
constatemosque vós
constateisque eles/ elas/ vocês
constatemPretérito Imperfeito
que eu
constatasseque tu
constatassesque ele/ ela/ você
constatasseque nós
constatássemosque vós
constatásseisque eles/ elas/ vocês
constatassemFuturo
se eu
constatarse tu
constataresse ele/ ela/ você
constatarse nós
constatarmosse vós
constatardesse eles/ elas/ vocês
constataremInfinitivo
Pessoal
eu
constatartu
constataresele/ ela/ você
constatarnós
constatarmosvós
constatardeseles/ elas/ vocês
constataremImpessoal
constatar
Condicional
eu
constatariatu
constatariasele/ ela/ você
constatarianós
constataríamosvós
constataríeiseles/ elas/ vocês
constatariamImperativo
Afirmativo
constata
tu
constate
ele/ ela/ você
constatemos
nós
constatai
vós
constatem
eles/ elas/ vocês
Negativo
não constate
ele/ ela/ você
não constatemos
nós
não constateis
vós
não constatem
eles/ elas/ vocês
Gerúndio
constatando
Particípio Passado
constatado