Conjugação do verbo:
consentir
Indicativo
Presente
eu
consintotu
consentesele/ ela/ você
consentenós
consentimosvós
consentiseles/ elas/ vocês
consentemPretérito Perfeito
eu
consentitu
consentisteele/ ela/ você
consentiunós
consentimosvós
consentisteseles/ elas/ vocês
consentiramPretérito Imperfeito
eu
consentiatu
consentiasele/ ela/ você
consentianós
consentíamosvós
consentíeiseles/ elas/ vocês
consentiamPretérito Mais-Que-Perfeito
eu
consentiratu
consentirasele/ ela/ você
consentiranós
consentíramosvós
consentíreiseles/ elas/ vocês
consentiramFuturo
eu
consentireitu
consentirásele/ ela/ você
consentiránós
consentiremosvós
consentireiseles/ elas/ vocês
consentirãoConjuntivo
Presente
que eu
consintaque tu
consintasque ele/ ela/ você
consintaque nós
consintamosque vós
consintaisque eles/ elas/ vocês
consintamPretérito Imperfeito
que eu
consentisseque tu
consentissesque ele/ ela/ você
consentisseque nós
consentíssemosque vós
consentísseisque eles/ elas/ vocês
consentissemFuturo
se eu
consentirse tu
consentiresse ele/ ela/ você
consentirse nós
consentirmosse vós
consentirdesse eles/ elas/ vocês
consentiremInfinitivo
Pessoal
eu
consentirtu
consentiresele/ ela/ você
consentirnós
consentirmosvós
consentirdeseles/ elas/ vocês
consentiremImpessoal
consentir
Condicional
eu
consentiriatu
consentiriasele/ ela/ você
consentirianós
consentiríamosvós
consentiríeiseles/ elas/ vocês
consentiriamImperativo
Afirmativo
consente
tu
consinta
ele/ ela/ você
consintamos
nós
consenti
vós
consintam
eles/ elas/ vocês
Negativo
não consinta
ele/ ela/ você
não consintamos
nós
não consintais
vós
não consintam
eles/ elas/ vocês
Gerúndio
consentindo
Particípio Passado
consentido