Conjugação do verbo:
abrandar
Indicativo
Presente
eu
abrandotu
abrandasele/ ela/ você
abrandanós
abrandamosvós
abrandaiseles/ elas/ vocês
abrandamPretérito Perfeito
eu
abrandeitu
abrandasteele/ ela/ você
abrandounós
abrandámosvós
abrandasteseles/ elas/ vocês
abrandaramPretérito Imperfeito
eu
abrandavatu
abrandavasele/ ela/ você
abrandavanós
abrandávamosvós
abrandáveiseles/ elas/ vocês
abrandavamPretérito Mais-Que-Perfeito
eu
abrandaratu
abrandarasele/ ela/ você
abrandaranós
abrandáramosvós
abrandáreiseles/ elas/ vocês
abrandaramFuturo
eu
abrandareitu
abrandarásele/ ela/ você
abrandaránós
abrandaremosvós
abrandareiseles/ elas/ vocês
abrandarãoConjuntivo
Presente
que eu
abrandeque tu
abrandesque ele/ ela/ você
abrandeque nós
abrandemosque vós
abrandeisque eles/ elas/ vocês
abrandemPretérito Imperfeito
que eu
abrandasseque tu
abrandassesque ele/ ela/ você
abrandasseque nós
abrandássemosque vós
abrandásseisque eles/ elas/ vocês
abrandassemFuturo
se eu
abrandarse tu
abrandaresse ele/ ela/ você
abrandarse nós
abrandarmosse vós
abrandardesse eles/ elas/ vocês
abrandaremInfinitivo
Pessoal
eu
abrandartu
abrandaresele/ ela/ você
abrandarnós
abrandarmosvós
abrandardeseles/ elas/ vocês
abrandaremImpessoal
abrandar
Condicional
eu
abrandariatu
abrandariasele/ ela/ você
abrandarianós
abrandaríamosvós
abrandaríeiseles/ elas/ vocês
abrandariamImperativo
Afirmativo
abranda
tu
abrande
ele/ ela/ você
abrandemos
nós
abrandai
vós
abrandem
eles/ elas/ vocês
Negativo
não abrande
ele/ ela/ você
não abrandemos
nós
não abrandeis
vós
não abrandem
eles/ elas/ vocês
Gerúndio
abrandando
Particípio Passado
abrandado
