Conjugação do verbo:
abornalar
Indicativo
Presente
eu
abornalotu
abornalasele/ ela/ você
abornalanós
abornalamosvós
abornalaiseles/ elas/ vocês
abornalamPretérito Perfeito
eu
abornaleitu
abornalasteele/ ela/ você
abornalounós
abornalámosvós
abornalasteseles/ elas/ vocês
abornalaramPretérito Imperfeito
eu
abornalavatu
abornalavasele/ ela/ você
abornalavanós
abornalávamosvós
abornaláveiseles/ elas/ vocês
abornalavamPretérito Mais-Que-Perfeito
eu
abornalaratu
abornalarasele/ ela/ você
abornalaranós
abornaláramosvós
abornaláreiseles/ elas/ vocês
abornalaramFuturo
eu
abornalareitu
abornalarásele/ ela/ você
abornalaránós
abornalaremosvós
abornalareiseles/ elas/ vocês
abornalarãoConjuntivo
Presente
que eu
abornaleque tu
abornalesque ele/ ela/ você
abornaleque nós
abornalemosque vós
abornaleisque eles/ elas/ vocês
abornalemPretérito Imperfeito
que eu
abornalasseque tu
abornalassesque ele/ ela/ você
abornalasseque nós
abornalássemosque vós
abornalásseisque eles/ elas/ vocês
abornalassemFuturo
se eu
abornalarse tu
abornalaresse ele/ ela/ você
abornalarse nós
abornalarmosse vós
abornalardesse eles/ elas/ vocês
abornalaremInfinitivo
Pessoal
eu
abornalartu
abornalaresele/ ela/ você
abornalarnós
abornalarmosvós
abornalardeseles/ elas/ vocês
abornalaremImpessoal
abornalar
Condicional
eu
abornalariatu
abornalariasele/ ela/ você
abornalarianós
abornalaríamosvós
abornalaríeiseles/ elas/ vocês
abornalariamImperativo
Afirmativo
abornala
tu
abornale
ele/ ela/ você
abornalemos
nós
abornalai
vós
abornalem
eles/ elas/ vocês
Negativo
não abornale
ele/ ela/ você
não abornalemos
nós
não abornaleis
vós
não abornalem
eles/ elas/ vocês
Gerúndio
abornalando
Particípio Passado
abornalado